عشق مي‌ورزم،

غذا مي‌خورم.

لباس مي‌پوشم

و هر كار ديگري را

كه ديگران مي‌كنند،

انجام مي‌دهم؛ آيا

بين من و ديگران

تفاوتي هست؟

آيا در من چيزي وجود دارد

كه نشانگر بيماريم باشد؟

من براي

هيچ كس خطر ندارم.                                     آرسن تائو،ساحل عاج

بدنامي و تبعيض يكي از بزرگترين عوامل گسرش بيماري ايدز در جامعه ترس از رسوايي و بدنامي است و اولين و جياتي ترين قدم در مبارزه با ايدز رفع تبعيض و بدناميست. بياييد با شناخت و آگاهي كامل از بيماري ايدز و روش‌هاي انتقال آن ، از شروع اين چرخه معيوب جلوگيري نماييم.

حمايت رواني يك جنبه مهم در مراقبت HIV/AIDS  است كه آثار سوء اين بيماري همه‌گير را روي افراد مبتلا،خانواده و اجتماع كاهش مي‌دهد. حمايت رواني شامل اقداماتي است كه به افراد كمك مي‌كند با مشكلات ناشي از HIV/AIDs مقابله مي‌كنند.

ما موظفيم بياموزيم كه خدايي نكرده با رفتار هاي ابلهانه و ناآگاهانه خود باعث رنجاندن افراد مبتلا به HIV(بزرگسال و كودك) نشويم.

ما در هر تخصص و رتبه‌اي كه هستيم موظفيم با كسب اطلاعات كافي درباره روش‌هاي انتقال ويروس HIV  از بي‌احترامي و زير پا گداشتن حق ادامه زندگي به افراد مبتلا به HIV (بزرگسال و كودك) خودداري كنيم.

ما موظفيم با پيوستن به انجمن ها و گروه‌هاي حمايتي از بيماران  مبتلا به HIV(بزرگسال و كودك) و خانواده‌هاي آنان ـ همه با هم ـ هم پیمان در برابر گسترش ایدز شویم.

ما موظفيم با تلاش مستمر اقشار مردم را با اهميت آگاهي از بيماري ايدز و روش‌هاي جلوگيري از آن آشنا سازيم و جامعه مان را بسوي جامعه‌اي عاري از ايدز رهنمون كنيم.

ما بايد بدانيم كه با كاهش بدنامي ايدز يك گام حياتي در ريشه كني اين بيماري برداشته‌ايم.  

ما بايد بدانيم بدنامي ايدز مانع بزرگي بر سر راه مبازه با شيوع اين بيماري است.

همه باهم هم‌پيمان در برابر گسترش ايدز

نويد بازماندگان